dutch avatars

2013 - 2011

Het werkwoord 'maintenir' wordt in de Nederlandse wapenspreuk verbogen in de onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd. Deze werkwoordvervoeging wordt gebruikt om een toekomstprojectie, een engagement of een belofte uit te drukken. Gezien de ongrijpbaarheid van de toekomst in de huidige wereld, zou het zinvoller zijn om de onvoltooid verleden toekomende tijd te gebruiken; een hypothetische tijd die een onzekere projectie in de toekomst uitdrukt. De Nederlandse wapenspreuk verandert dan in 'Je Maintiendrais'.

In deze installatie wordt de Nederlandse Rijksspreuk ‘Je Maintiendrai’ in een fonetisch alfabet en in vier verschillende stenografische systemen weergegeven: Groote, Duployé, Aimé Paris en Calay.
Stenografie is een fonetisch snelschrift en werd vroeger voornamelijk aan vrouwen onderwezen om vergaderingen snel te kunnen notuleren. Het wordt nu nog nauwelijks onderwezen. Er ontstaat een parallel met één van de schrijftypen uit Japan: Hiragana. Dit schrift, ook een fonetische schrift, werd in de Heian-periode onnade – vrouwenhand – genoemd omdat het voornamelijk door vrouwen, minder opgeleid dan mannen, werd gebruikt voor het schrijven van literatuur. De vier in neon uitgevoerde steno-notaties van 'Je Maintiendrai' lijken op een lumineuze kalligrafie.